Amerykański program rakietowy i kryzys zakupowy: spojrzenie od środka

Incydent w Camp David: iskra debaty

Według emerytowanego pilota marynarki wojennej Warda Carrolla, niedawne spotkanie gabinetu w Camp David ujawniło narastające napięcia między prezydentem Donaldem Trumpem a sekretarzem obrony Pete'em Hegsethem dotyczące stanu amerykańskich zapasów rakiet. Podczas spotkania prezydent Trump miał podobno zapytać sekretarza Hegsetha, dlaczego nie został poinformowany o poważnych niedoborach w precyzyjnych rakietach dalekiego zasięgu i pociskach przeciwlotniczych, co obecnie negatywnie wpływa na operacje wojskowe przeciwko Iranowi.

Powracając do artykułu Washington Post opartego na relacjach osób z wnętrza administracji, Carroll zauważa, że spotkanie ujawniło nie tylko wewnętrzne tarcia, ale także ogólne obawy związane ze zdolnością Stanów Zjednoczonych do prowadzenia intensywnych kampanii wojskowych. Wymiana zdań wskazała również na trudności w zachowaniu równowagi między celami strategicznymi a gotowością militarną w obliczu długotrwałych konfliktów, które wyczerpują kluczowe zasoby.

Carroll umiejscawia ten incydent w kontekście trwającej operacji „Epicka Furia” przeciwko Iranowi, kampanii angażującej intensywne użycie amunicji marynarki wojennej i sił powietrznych USA, takich jak pociski Standard Missile (SM-2, SM-3 i SM-6), AIM-120 AMRAAM i AIM-9 Sidewinder. Te środki, używane głównie do obrony przed wrogimi dronami, pociskami manewrującymi i balistycznymi, okazały się skuteczne, a grupy uderzeniowe lotniskowców zdołały uniknąć strat morskich, mimo iż stawiły czoła bezprecedensowej liczbie nadlatujących zagrożeń. Jednakże nierówność finansowa między kosztem zaawansowanych amerykańskich pocisków a tanimi, prostymi dronami, które przechwytują, wynosi około 2,5 miliona dolarów za rakietę w porównaniu do 40,000 dolarów za drona, co jest nie do utrzymania w kontekście długotrwałej kampanii.

Hegseth, broniąc swoich działań, przeniósł winę za niedobory rakiet na zastępcę sekretarza obrony Stevena Feinberga, oskarżając go o to, że nie poinformował Trumpa o sytuacji. Carroll zauważa, że kontrowersje wokół nominacji Feinberga do Pentagonu były związane z jego przeszłością w branży private equity oraz przemysł obronny, co podczas przesłuchań potwierdzających budziło obawy o możliwy konflikt interesów.

Carroll wspomina również wcześniejsze incydenty, w których Hegseth zrzucał odpowiedzialność na innych, takie jak skandal „Signalgate” dotyczący wycieku utajnionych wiadomości czy „podwójne uderzenie” podczas rozszerzonych operacji antynarkotykowych. Podkreśla, że te wydarzenia prowadziły do powtarzających się wątpliwości wobec przywództwa Hegsetha, pomimo publicznego wyrażenia przez Trumpa zaufania wobec swojego sekretarza obrony.

Zrozumienie wyzwań związanych z zapasami rakiet

Carroll zagłębia się w strukturalne problemy stojące za obecnymi niedoborami rakiet, podkreślając istotne trudności związane z odbudowaniem zapasów. Zauważa, że operacje o wysokiej intensywności, takie jak wcześniejsze starcia z Irańskimi siłami i ich pełnomocnikami, narzuciły bezprecedensowy popyt na zapasy rakiet USA. Rozwój tych zaawansowanych pocisków wiąże się z długimi cyklami produkcji ze względu na ich zależność od specjalistycznych komponentów, ograniczonych zakładów produkcyjnych oraz skomplikowanych procesów montażowych.

Dane z Centrum Studiów Strategicznych i Międzynarodowych ilustrują wyzwanie związane z czasem potrzebnym na uzupełnienie kluczowej amunicji. Na przykład uzupełnienie systemów takich jak pociski Tomahawk Land Attack Missile, systemy Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) i rakiety Patriot może zająć nawet trzy lata. Inne środki, takie jak Joint Air-to-Surface Standoff Missiles, mogą wymagać kilku miesięcy do roku, zanim nowe jednostki staną się operacyjne.

Według Carrolla, te ograniczenia tworzą niepewną sytuację dla planistów wojskowych USA, zwłaszcza w chwili obecnej, gdy dalsze zobowiązania, takie jak pomoc dla Ukrainy w formie zaawansowanej amunicji jak HIMARS czy rakiety Patriot, dodatkowo obciążają zdolności produkcyjne i poziom gotowości. Zdolność Pentagonu do uzupełnienia własnych zapasów, jak również zapasów sojuszników, stała się zatem krytycznym obszarem zainteresowania.

Decyzje zakupowe z przeszłości i ich rola w obecnych problemach

Obecny kryzys rakietowy ma swoje korzenie w strategiach zakupowych ustanowionych przez wcześniejsze administracje, jak wyjaśnia Carroll. Wskazuje, że budżety obronne z ubiegłych dekad nie potrafiły znaleźć równowagi między utrzymaniem solidnych zapasów a reagowaniem na pilne potrzeby operacyjne. Przez lata Pentagon priorytetyzował natychmiastowe zagrożenia kosztem długoterminowej gotowości, pozostawiając wojsko niedostatecznie przygotowane na długotrwałe konflikty wymagające dużego wykorzystania zasobów.

Efekty tych decyzji uwidoczniły się wraz z wzrostem tempa zużycia rakiet dalekiego zasięgu. W obecnych warunkach opóźnienia w produkcji kluczowych systemów uzbrojenia, takich jak rakiety Patriot i THAAD, coraz bardziej obciążają poziom gotowości USA. Koncentracja na zakupach dopasowanych do bieżących potrzeb zamiast długoterminowego gromadzenia zapasów spowodowała ograniczoną zdolność do zarządzania jednoczesnymi kampaniami na dużą skalę.

Carroll zauważa, że to nie pierwszy raz, kiedy Stany Zjednoczone musiały zmierzyć się z pytaniami dotyczącymi gotowości amunicyjnej. Porównuje bieżącą sytuację do debat w czasie administracji Bidena, szczególnie po rozpoczęciu dostaw zaawansowanych uzbrojeń dla Ukrainy w odpowiedzi na inwazję Rosji w 2022 roku. Wówczas wielu urzędników zapewniało krytyków, że takie dostawy pochodziły z nadmiarowych zapasów, ale retrospektywnie Carroll sugeruje, że te wysyłki wpłynęły na niedobory, które obecnie ograniczają wybory militarne.

Strategiczne zmiany w wykorzystaniu pocisków

W obliczu ograniczonych zapasów pocisków dalekiego zasięgu Stany Zjednoczone zmuszone zostały do wprowadzenia operacyjnych dostosowań. Zgodnie ze słowami Carrolla, siły zbrojne USA zmieniły taktykę, polegając w większym stopniu na broni krótkiego zasięgu przy atakowaniu celów. Mimo że ta adaptacja pozwoliła Centralnemu Dowództwu USA na utrzymanie wysokiego tempa operacyjnego, a nawet zwiększenie liczby zaatakowanych celów, miało to wysoką cenę.

Carroll zwraca uwagę na zwiększone zagrożenie dla sił zbrojnych w strefie frontowej wynikające z takich dostosowań. Zastosowanie amunicji krótkiego zasięgu często wymaga od samolotów wchodzenia w bardziej ryzykowną przestrzeń powietrzną, co prowadzi do wyższych strat, w tym utraty myśliwca F-15E Strike Eagle, samolotu A-10 Warthog oraz licznych dronów podczas ostatnich operacji. Jeden myśliwiec stealth F-35 uległ uszkodzeniu podczas akcji, jednak udało mu się bezpiecznie powrócić do bazy.

Konsekwencje tych zmian są znaczące. Carroll podkreśla, że choć liczba zaatakowanych przez siły USA celów wzrosła, odejście od zależności od systemów precyzyjnych dalekiego zasięgu sugeruje, że wpływ na zapasy amunicji ogranicza możliwości operacyjnego planowania.

Problemy te podkreślają konieczność ponownego przeanalizowania strategii bojowych w ramach przedłużających się konfliktów, gdzie alokacja zasobów i bezpieczeństwo pilotów stają się kluczowymi kwestiami. Carroll zaznacza znaczenie równoważenia użycia amunicji krótkiego i dalekiego zasięgu w celu osiągnięcia celów operacyjnych bez narażania personelu oraz ogólnych strategicznych celów.

Reakcje przemysłu i polityki na kryzys

Skala obecnych niedoborów pocisków wywołała falę reakcji zarówno ze strony kontrahentów zbrojeniowych, jak i liderów politycznych. Carroll wyjaśnia, że firmy zbrojeniowe pod rosnącą presją stają przed zadaniem przyspieszenia produkcji pocisków, otrzymując polecenia usprawnienia swoich możliwości produkcyjnych. Jednak głównym wyzwaniem pozostaje rozwiązanie istotnych problemów związanych z montażem wyspecjalizowanych komponentów, takich jak silniki rakietowe na stałe paliwo czy zaawansowane systemy naprowadzania.

W odpowiedzi na narastający problem administracja prezydenta Trumpa zaproponowała znaczne zwiększenie budżetu w celu zażegnania kryzysu: dodatkowe 67 miliardów dolarów na produkcję amunicji w ramach proponowanego budżetu obronnego na rok finansowy 2027. Jak wyjaśnia Carroll, jest to jedno z najbardziej znaczących wysiłków powojennych mających na celu przywrócenie gotowości militarnej.

Mimo to, Carroll zauważa, że same pieniądze nie wystarczą do natychmiastowego rozwiązania problemu zakłóceń wynikających z nadmiernego wyczerpania zapasów. Na przykład, podczas gdy administracja i Kongres przygotowują się do zwiększenia funduszy, te inwestycje nie przyspieszą skomplikowanych procesów produkcji wymaganej dla ofensywnych i defensywnych systemów dalekiego zasięgu. Rozwiązanie tego wyzwania będzie wymagało nie tylko zasobów finansowych, ale także reformy przemysłowej w celu zapewnienia zdolności do odpowiednich reakcji na przyszłe konflikty.

Carroll kończy, podkreślając, że sytuacja uczyniła kwestie długoterminowej gotowości militarnej centralnym punktem strategicznych dyskusji, ponieważ budzi zasadnicze pytania dotyczące zdolności Stanów Zjednoczonych do podtrzymania globalnych zobowiązań przy jednoczesnym zapewnianiu odpowiedniego efektu odstraszającego.

Co zostało powiedziane i kiedy

Twierdzenia przedstawione w artykule, wraz z momentem w nagraniu, w którym padły. Każdy poniższy czas otwiera nagranie w odpowiednim momencie.

• Emerytowany pilot marynarki wojennej Ward Carroll stwierdza, że niedawne spotkanie gabinetowe w Camp David ujawniło napięcia między prezydentem Donaldem Trumpem a sekretarzem obrony Pete'em Hegsethem dotyczące stanu amerykańskich zapasów rakiet. 04:01.
• Podczas spotkania w Camp David prezydent Trump zapytał podobno sekretarza Hegsetha, dlaczego nie został poinformowany o poważnych niedoborach w precyzyjnych rakietach dalekiego zasięgu i pociskach przeciwlotniczych. 00:10.
• Ward Carroll przypisuje poruszone w trakcie spotkania w Camp David problemy szerszym obawom dotyczącym zdolności Stanów Zjednoczonych do prowadzenia intensywnych kampanii wojskowych. 13:14.
• Operacja „Epicka Furia” przeciwko Iranowi obejmuje intensywne wykorzystanie przez marynarkę wojenną i siły powietrzne USA amunicji takich jak pociski Standard Missile (SM-2, SM-3 i SM-6), AIM-120 AMRAAM i AIM-9 Sidewinder. 00:39.
• Nierówność kosztów między zaawansowanymi amerykańskimi rakietami, kosztującymi około 2,5 miliona dolarów za sztukę, a tanimi dronami, które przechwytują, kosztującymi około 40,000 dolarów. 01:33.
• Sekretarz obrony Pete Hegseth miał podobno przerzucić winę za niedobory rakiet na zastępcę sekretarza obrony Stevena Feinberga. 04:11.
• Nominacja Stevena Feinberga budziła obawy o możliwy konflikt interesów ze względu na jego przeszłość w branży private equity oraz przemysł obronny. 05:02.
• Według Warda Carrolla operacje o wysokiej intensywności z siłami irańskimi i ich pełnomocnikami narzuciły bezprecedensowy popyt na zapasy rakiet USA. 01:19.
• Dane z Centrum Studiów Strategicznych i Międzynarodowych pokazują, że uzupełnienie zapasów pocisków Tomahawk Land Attack Missile, Terminal High Altitude Area Defense (THAAD) i rakiet Patriot może zająć do trzech lat. 02:50.
• Dane z Centrum Studiów Strategicznych i Międzynarodowych wskazują, że uzupełnienie zapasów Joint Air-to-Surface Standoff Missiles może wymagać kilku miesięcy do roku. 03:16.
• Pentagon zmagał się z obciążeniami związanymi z możliwościami produkcyjnymi i poziomem gotowości, jednocześnie realizując zobowiązania takie jak pomoc wojskowa dla Ukrainy w postaci zaawansowanego uzbrojenia, takiego jak HIMARS i rakiety Patriot. 11:01.
• Wykorzystanie amunicji krótkiego zasięgu doprowadziło do wyższych strat, w tym utraty myśliwca F-15E Strike Eagle, samolotu A-10 Warthog oraz licznych dronów. 10:11.
• Myśliwiec stealth F-35 został uszkodzony w akcji, ale zdołał bezpiecznie wrócić do bazy. 10:28.
• Obecny niedobór rakiet spowodował podobno, że firmy zbrojeniowe znalazły się pod presją przyspieszenia produkcji rakiet i usprawnienia zdolności wytwórczych. 01:56.
• Administracja prezydenta Trumpa zaproponowała podobno dodatkowe 67 miliardów dolarów w budżecie obronnym na rok finansowy 2027 na produkcję amunicji. 12:31.
• Ward Carroll podkreśla, że przywrócenie zapasów rakiet USA oraz zdolności produkcyjnych wymagać będzie reform przemysłowych oprócz zwiększonych funduszy. 12:15.
• Dekady niewystarczających inwestycji w zapasy i zdolności przemysłowe leżą u podstaw napiętych zapasów rakiet w Stanach Zjednoczonych. 12:44.