Zaangażowanie Marynarki Wojennej USA w Cieśninie Ormuz

Podsumowanie rozpadu zawieszenia broni w Cieśninie Ormuz

Rozpad zawieszenia broni Epic Fury pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Iranem podkreśla narastającą niestabilność w Cieśninie Ormuz, jak wskazuje na to emerytowany lotnik marynarki wojennej Ward Carroll. Po ataku Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej Iranu (IRGC) na statek handlowy, który rzekomo nie przestrzegał ich protokołów tranzytowych na strategicznej drodze wodnej, prezydent Trump oficjalnie ogłosił zakończenie zawieszenia broni. Następnie polecił siłom amerykańskiego Centralnego Dowództwa (CENTCOM) przeprowadzenie serii uderzeń wojskowych mających na celu neutralizację irańskich zdolności w zakresie ataków na cywilne statki morskie.

Według Carrolla, CENTCOM przeprowadził trzy fale ataków, które objęły ponad 300 lokalizacji. Operacje te miały na celu wyraźne osłabienie zdolności Iranu do zagrożenia bezpiecznemu przepływowi statków i utrzymania przepływu kluczowej trasy dostaw energii, która transportuje szacunkowo 20% paliwa na świecie. Amerykańskie siły użyły precyzyjnie kierowanej amunicji dostarczanej przez różne platformy, w tym myśliwce, drony i okręty wojenne. Kluczowe cele obejmowały miejsca rozmieszczenia pocisków i dronów, bazy i instalacje marynarki wojennej, magazyny amunicji, infrastrukturę komunikacyjną oraz przybrzeżne instalacje nadzoru w całym regionie.

Operacje wojskowe USA w regionie i cele strategiczne

Omawiając strategie wojskowe USA, Carroll podkreślił, że grupy bojowe lotniskowców marynarki wojennej odgrywają kluczową rolę w demonstrowaniu amerykańskiej siły militarnej w regionie. USS Abraham Lincoln, stacjonujący na Morzu Arabskim Północnym od stycznia, prowadził operacje obejmujące działania lotnicze eskadry VFA-41 Black Aces. Carroll zauważył, że myśliwce F/A-18F Super Hornet przeprowadzały precyzyjne naloty z użyciem bomb JDAM kierowanych GPS oraz małogabarytowych bomb IR Stormbreaker, co świadczy o postępach w technologii precyzyjnych ataków. W skład operacji wchodziły również myśliwce F-35C U.S. Marine Corps z eskadry VMFA-314, uzbrojone w pociski AIM-9X przeznaczone do walki powietrznej, oraz ataki z użyciem rakiet dalekiego zasięgu Tomahawk (T-LAM) odpalanych z niszczycieli klasy Arleigh Burke.

Dodatkowe wsparcie zapewniły samoloty F-16 Sił Powietrznych USA operujące z bazy Muwaffaq Salti w Jordanii, prawdopodobnie wyposażone w specjalistyczne pociski przeciwradiolokacyjne zaprojektowane do neutralizacji irańskich stanowisk pocisków przeciwlotniczych. CENTCOM wykorzystał zasobniki celownicze, aby skutecznie przeprowadzić ataki na cenne obiekty irańskie, w tym platformy rakiet balistycznych, wojskowe magazyny oraz sieci komunikacyjne.

Carroll opisał również zastosowanie dronów uderzeniowych Corsair po raz pierwszy w celu zaatakowania obiektów obsługujących okręty podwodne i remontujących statki marynarki wojennej w irańskiej bazie marynarki wojennej w Bandar Abbas. Drony te, niedawno użyte w operacji ratunkowej dla zestrzelonych lotników Armii USA zaatakowanych przez irańskie drony Shahed, wykazały się wszechstronnością systemów bezzałogowych w takich scenariuszach walki.

Strategiczne cele uderzeń USA wykraczały poza infrastrukturę wojskową, obejmując wyspę Abu Musa, różne obiekty marynarki wojennej w kluczowych irańskich portach oraz, jak się rzekomo informuje, kilka lokalizacji w irańskiej prowincji Khuzestan. Jeśli te doniesienia zostaną potwierdzone, operacje te mogą oznaczać znaczącą zmianę w amerykańskich celach operacyjnych, potencjalnie rozszerzając działania na irańską infrastrukturę cywilną po raz pierwszy od początku działań wojennych.

Reakcja Iranu i dynamika regionalna

Carroll szczegółowo opisał kontrakcje Iranu po amerykańskich atakach. IRGC przeprowadził uderzenia przeciwko obiektom wojskowym USA stacjonującym w kilku krajach Zatoki Perskiej. W szczególności irańskie siły zaatakowały radar dalekiego zasięgu w Bahrajnie, radar wykrywania statków w Omanie oraz bazę rakietową Armii USA w Kuwejcie. Według IRGC ich atak na instalację w Kuwejcie doprowadził do zniszczenia wyrzutni rakiet i pobliskiego magazynu. Źródła jordańskie potwierdziły skuteczne przechwycenie czterech irańskich rakiet balistycznych, które wleciały w ich przestrzeń powietrzną.

W tym czasie siły irańskie nasiliły aktywność morską w Cieśninie Ormuz, ogłaszając całkowitą kontrolę nad kluczowym szlakiem morskim i zapowiadając, że wszystkie obce statki będą monitorowane i śledzone. Carroll podkreślił, że Iran konsekwentnie atakuje statki poruszające się południowym szlakiem cieśniny w pobliżu Omanu, co prowadzi do wzrostu napięć i zmniejszenia ruchu statków. Zgodnie z danymi żeglugowymi ruch przez cieśninę spadł do najniższego poziomu od pięciu tygodni na połowę lipca.

W odpowiedzi na te wydarzenia CENTCOM odrzucił irańskie roszczenia do dominacji w regionie, bezpośrednio podkreślając, że Cieśnina Ormuz pozostaje międzynarodowym szlakiem wodnym. Carroll zwrócił uwagę na zobowiązanie USA do zapewnienia bezpieczeństwa i swobodnej nawigacji w tym kluczowym węźle globalnej gospodarki energetycznej.

Zaangażowanie USA jako „Strażnika Cieśniny”

Niedawne wypowiedzi prezydenta Trumpa wskazały na silniejsze zaangażowanie USA w utrzymanie kontroli nad Cieśniną Ormuz, co wzbudziło już debatę zarówno w jego administracji, jak i wśród międzynarodowych obserwatorów. Jak zauważył Carroll, Trump ogłosił w telewizji ogólnokrajowej, że USA będą działać jako „strażnik Cieśniny”, nawet sugerując nazwę „strażnik anioł Cieśniny”. Dalej stwierdził, że inne państwa korzystające z obecności wojskowej USA powinny finansowo wspierać operację, która według niego pozostawała nieopłacona przez dziesięciolecia.

Carroll zwrócił uwagę, że komentarze Trumpa wprowadziły prawne i dyplomatyczne zawiłości, ponieważ administracja USA wcześniej przestrzegała międzynarodowych przepisów zakazujących jakimkolwiek państwom pobierania opłat tranzytowych w międzynarodowych wodach. Przytoczył stanowisko sekretarza stanu Marco Rubio, który ponownie podkreślił, że uwagi Trumpa są niezgodne z globalnymi normami prawnymi. Z drugiej strony sąsiednie kraje Zatoki Perskiej i inni sojusznicy do tej pory nie wydali publicznych oświadczeń, pozostawiając jednostronne stanowisko Waszyngtonu w dyplomatycznej próżni.

Z operacyjnego punktu widzenia Carroll ocenił, że misja pełnienia roli „strażnika Cieśniny” wymagałaby znacznie więcej niż tylko grup uderzeniowych lotniskowców. Utrzymanie przydziałów morskich i powietrznych na tak intensywnym poziomie przez miesiące, a nawet lata, obciążyłoby gotowość wojskową USA. To szczególnie istotny problem z uwagi na to, co Carroll określa jako istniejący „kryzys retencji” wśród średniego szczebla personelu marynarki wojennej. Te trudności mogą wskazywać na potencjalne problemy z utrzymaniem długoterminowego zaangażowania w regionie.

W obecnej chwili powrót do blokady oznacza wznowienie wysiłków mających na celu ograniczenie możliwości morskich i wojskowych Iranu przy jednoczesnym utrzymaniu kluczowych szlaków żeglugowych dla globalnego handlu. Jednak Carroll podkreśla, że szybko zmieniające się siły geopolityczne i wyczuwalne napięcia czynią szybkie rozwiązanie kryzysu mało prawdopodobnym. „Te najnowsze wydarzenia sprawiają, że perspektywa pokoju stworzonego przez memorandum sprzed kilku tygodni wydaje się odległym wspomnieniem” – podsumowuje.

Co zostało powiedziane i kiedy

Punkty przedstawione w tym artykule oraz moment w nagraniu, w którym każdy został poruszony. Każdy z poniższych punktów otwiera nagranie we wskazanym czasie.

• Emerytowany lotnik marynarki wojennej Ward Carroll stwierdził, że rozpad zawieszenia broni „Epic Fury” pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Iranem oznacza odnowioną niestabilność w Cieśninie Ormuz. 00:15.
• Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej Iranu (IRGC) zaatakował statek handlowy za rzekome nieprzestrzeganie ich protokołów tranzytowych w Cieśninie Ormuz. 00:01.
• Prezydent Trump ogłosił zakończenie zawieszenia broni po ataku IRGC na statek. 00:01.
• Prezydent Trump polecił siłom Centralnego Dowództwa USA (CENTCOM) przeprowadzenie uderzeń wojskowych w celu neutralizacji irańskich zdolności do atakowania cywilnych statków morskich. 00:15.
• CENTCOM przeprowadził trzy fale ataków na ponad 300 lokalizacji, według Carrolla. 00:15.
• Operacje te miały na celu osłabienie zdolności Iranu do zagrażania tranzytowi statków oraz utrzymanie przepływu kluczowej trasy dostaw energii transportującej szacunkowo 20% paliwa na świecie. 00:15.
• Siły USA wykorzystały myśliwce, drony oraz okręty wojenne do dostarczania precyzyjnie kierowanej amunicji. 00:39.
• Kluczowe cele amerykańskich uderzeń obejmowały miejsca rozmieszczenia pocisków i dronów, bazy marynarki, magazyny amunicji, infrastrukturę komunikacyjną oraz przybrzeżne instalacje nadzoru. 00:39.
• Carroll stwierdził, że USS Abraham Lincoln stacjonuje na Morzu Arabskim Północnym od stycznia. 01:02.
• Samoloty eskadry VFA-41 Black Aces przeprowadziły operacje z wykorzystaniem technologii precyzyjnych uderzeń według Carrolla. 01:02.
• Siły USA użyły bomb JDAM kierowanych GPS oraz małogabarytowych bomb IR Stormbreaker do uderzeń precyzyjnych. 01:02.
• Myśliwce F-35C Korpusu Piechoty Morskiej z eskadry VMFA-314 zostały rozmieszczone, uzbrojone w pociski AIM-9X do walki powietrznej. 01:28.
• Rakiety manewrujące przeznaczone do ataków na cele lądowe Tomahawk (T-LAM) zostały odpalone z niszczycieli klasy Arleigh Burke, zgodnie z artykułem. 01:48.
• Samoloty F-16 Sił Powietrznych USA operujące z bazy Muwaffaq Salti w Jordanii wspierały uderzenia. 02:02.
• CENTCOM wykorzystał zasobniki celownicze do ataków na irańskie platformy rakiet balistycznych, magazyny oraz sieci komunikacyjne. 02:20.
• Jednokierunkowe drony uderzeniowe Corsair zaatakowały obiekty obsługujące okręty podwodne i statki w irańskiej bazie marynarki wojennej w Bandar Abbas. 02:53.
• Drony Corsair zostały również użyte w misji ratunkowej dla lotników Armii USA zaatakowanych przez irańskie drony Shahed. 02:53.
• Amerykańskie uderzenia objęły cele takie jak wyspa Abu Musa, kluczowe irańskie miasta portowe oraz, prawdopodobnie, wiele lokalizacji w irańskiej prowincji Khuzestan. 03:25.
• IRGC przeprowadził uderzenia odwetowe na amerykańskie obiekty wojskowe w krajach Zatoki Perskiej po atakach USA. 04:04.
• Irańskie siły zaatakowały radar dalekiego zasięgu w Bahrajnie, radar wykrywania statków w Omanie oraz bazę rakietową Armii USA w Kuwejcie. 04:04.
• IRGC twierdził, że ich atak na bazę w Kuwejcie zniszczył wyrzutnie rakiet oraz magazyn. 04:04.
• Źródła jordańskie potwierdziły przechwycenie czterech irańskich rakiet balistycznych w jordańskiej przestrzeni powietrznej. 04:26.
• Iran ogłosił kontrolę nad Cieśniną Ormuz i zapowiedział monitorowanie wszystkich zagranicznych statków. 04:26.
• Ruch statków w Cieśninie Ormuz spadł do najniższego poziomu od pięciu tygodni w połowie lipca, według danych żeglugowych. 05:15.
• CENTCOM odrzucił irańskie roszczenia do dominacji, podkreślając, że Cieśnina Ormuz pozostaje międzynarodowym szlakiem wodnym. 05:15.
• Prezydent Trump ogłosił, że USA będą działać jako „strażnik Cieśniny”, proponując nazwę „strażnik anioł Cieśniny”. 06:53.
• Trump stwierdził w telewizji ogólnokrajowej, że kraje korzystające z obecności USA powinny za to płacić. 06:53.
• Carroll zauważył, że komentarze Trumpa mogą być sprzeczne z międzynarodowymi normami zakazującymi pobierania opłat za tranzyt w międzynarodowych wodach. 07:38.
• Sekretarz stanu Marco Rubio stwierdził, że administracja USA sprzeciwia się pobieraniu opłat za tranzyt przez międzynarodowe szlaki wodne. 07:38.
• Carroll poruszył kwestie dotyczące „kryzysu retencji” wśród średniego szczebla personelu marynarki wojennej, wpływającego na gotowość wojsk USA do prowadzenia intensywnych operacji. 08:18.